Voor meer dan driekwart van hun verzekerden sluiten zorgverzekeraars overeenkomsten met zorgaanbieders om de zorgverlening te regelen. Sinds de jaren negentig is de vrijheid om dergelijke contracten te sluiten geleidelijk vergroot door de invloed van marktprincipes, zodat zorgverzekeraars kunnen optreden als efficiënte en klantgerichte zorgregisseurs. Hoewel de overheid eindverantwoordelijk blijft voor het waarborgen van publieke belangen zoals toegankelijkheid, betaalbaarheid en kwaliteit van de zorg, stelt zij ook de kaders vast waarin het zorgverzekeringssysteem functioneert en houdt toezicht binnen een aangepast maar nog steeds uitgebreid regelgevend kader. Dit onderzoek richt zich op de rechten en plichten van zorgverzekeraars en zorgaanbieders binnen dit gemengde publiek-privaatrechtelijke systeem. De zorginkoopovereenkomst wordt civielrechtelijk geanalyseerd, zowel op zichzelf als in relatie tot de zorgverzekering en de geneeskundige behandelingsovereenkomst. Het boek “Zorginkoopovereenkomst” biedt een gedetailleerde analyse van de invloed van wetgeving, zoals de Zorgverzekeringswet en de Wet marktordening gezondheidszorg, evenals de daarop gebaseerde lagere regelgeving en de rol van de Nederlandse Zorgautoriteit bij aanzienlijke marktmacht tijdens de (pre-)contractuele fase. Er wordt onderzocht of zorgverzekeraars als aanbestedende diensten kwalificeren. De rol van de zorgverzekeraar wordt geanalyseerd, evenals de invloed die rechtspraak aan hun hoedanigheid en publieke betrokkenheid toekent en zou moeten toekennen. Dit boek maakt deel uit van de Meijers-reeks, uitgegeven onder de verantwoordelijkheid van het E.M. Meijers Instituut voor Rechtswetenschappelijk Onderzoek van de Faculteit der Rechtsgeleerdheid aan de Universiteit Leiden. Het onderzoek is uitgevoerd binnen het facultaire onderzoeksprogramma ‘Coherent Privaatrecht’.