In 1988 vond er een grote verandering plaats in de ruimtelijke ordening van Nederland. Dit kwam door de publicatie van de Vierde Nota dat jaar, waarna overal in het land de schop in de grond ging. Schiphol en de haven van Rotterdam werden ‘mainports’, en er werden nieuwe spoorlijnen aangelegd zoals de Betuwelijn en de HSL. Oude stedelijke gebieden kregen een nieuwe bestemming als woonlocatie, zoals het Oostelijk Havengebied in Amsterdam en Maastricht Céramique. Aan de randen van de steden verrezen de bekende vinexwijken. Op het platteland ontstond de Ecologische Hoofdstructuur en veel nieuwe natuurgebieden. Dit boek toont hoe omvangrijk en ingrijpend deze ruimtelijke veranderingen zijn geweest. Tegelijkertijd biedt het ook een kritische blik op het beleid. De op de markt gerichte ruimtelijke ordening is vastgelopen in een vastgoedcrisis, en er worden nieuwe strategieën onderzocht. Welke onderdelen van de erfenis van de Vierde Nota zijn de moeite waard om mee te nemen naar de toekomst, en welke kunnen we beter achterlaten?