«Kinderen die haten» wordt wereldwijd erkend als het klassieke en baanbrekende werk over het behandelen van jongeren met ernstige gedragsproblemen. Het boek biedt een levendige en toegankelijke beschrijving van het invloedrijke project van het «Pioniershuis», waar Fritz Redl (1902-1988) en David Wineman (1916-1995) experimenteerden met de residentiële opvang van «ontspoorde» kinderen. Hier werden probleemjongeren voor het eerst permanent therapeutisch begeleid binnen de «thuissituatie» van een instelling, met als doel hen weer controle over hun gedrag te laten krijgen. Sinds de publicatie heeft dit werk niet alleen als praktische inspiratiebron gediend voor jeugdwerkers, groepsleiders, kinderbeschermers, docenten en ouders, maar het is ook een belangrijke tekst in de wetenschap van jeugdpsychiatrie en pedagogie. Het is dan ook geen verrassing dat dit boek aan de basis ligt van alle opvanghuizen, residentiële therapieën en interactionele behandelingen voor jongeren die we tegenwoordig kennen. Redl en Wineman worden wereldwijd erkend als de pioniers van het moderne jeugdwerk. Hun unieke benadering van «probleemkinderen» en «delinquente jongeren» werd mede geïnspireerd door Anna Freud en de legendarische pedagoog August Aichhorn. Later in zijn carrière gaf de inmiddels beroemde Fritz Redl diverse gastcolleges in Nederland, waar hun methode veel navolging vond. Ook nu blijft dit boek een waardevolle bron van kennis en inspiratie voor iedereen die in welke situatie dan ook te maken heeft met opgroeiende jongeren. «Aanbevolen! Dit boek behoort tot de verplichte literatuur voor elke jeugdwerker.» – Tijdschrift voor Jeugdhulpverlening – «Elke docent, hulpverlener, psychiater, therapeut, ouder en politicus die verantwoordelijk is voor de opvang van probleemjongeren moet dit boek lezen!» – Childhood Education – «Adembenemend en eminent.» – De Groene Amsterdammer