Het zevende Cahier over de geschiedenis van de christelijk-sociale beweging behandelt een bekend thema. Veel publicaties over verzuiling suggereren vaak dat de verzuilde organisaties in het middenveld na de culturele omwenteling van de jaren zestig zonder veel rumoer verdwenen. Sommigen gingen geruisloos ten onder, anderen transformeerden tot semi-overheidsinstellingen. Dit Cahier stelt echter vraagtekens bij deze simplistische opvatting. Bij nader onderzoek van belangrijke organisaties zoals het CNV, het NCW en de landbouworganisaties tijdens zowel de verzuiling als de ontzuiling, blijkt dat de realiteit anders is. Deze organisaties hebben zich daadwerkelijk aangepast aan de veranderende tijd. Ze deden dit niet door hun identiteit op te geven of zich onder de hoede van de overheid te scharen, maar door nieuwe inspiratiebronnen te zoeken en hun rol in een moderne, geseculariseerde en geïndividualiseerde samenleving opnieuw te definiëren. Het Cahier eindigt met een evaluatie en toekomstvisie. De heldere conclusie luidt: vormen veranderen, kleuren vervagen en theorieën raken verouderd, maar er blijft altijd behoefte aan geïnspireerde en betrokken organisaties.