Artikel 110 van de Grondwet stelt dat de overheid haar taken met openheid moet uitvoeren. Openbaarheid kan verschillende vormen aannemen. De Wet openbaarheid van bestuur (Wob) legt algemene regels vast voor het beschikbaar stellen van informatie door bestuursorganen op verzoek. Daarnaast vormt de Wob, volgens recente jurisprudentie, de basis voor de overheid om proactief informatie te delen (actieve openbaarmaking). In de Grondwet en organieke wetten staan bepalingen over de mate van openheid in het contact (inlichtingenverkeer) tussen bestuurders en vertegenwoordigende lichamen (politieke openbaarheid). Een cruciale kwestie is wanneer een bestuurder, zoals een minister, het recht heeft om informatie te weigeren of deze slechts vertrouwelijk te verstrekken. Er gelden specifieke regels voor toegang tot relevante documenten in bestuurlijke voorbereidingsprocedures en juridische procedures (procedurele openbaarheid). Bij rechtszaken waarbij de overheid betrokken is, rijzen vragen zoals: welke documenten moet de overheid aan de rechter overleggen, en wanneer mag zij dat weigeren of bepalen dat alleen de rechter de documenten mag inzien? Dit handboek biedt een gedetailleerde analyse van de juridische aspecten van elke vorm van openbaarheid, gebaseerd op wetsgeschiedenis, jurisprudentie en literatuur. Het biedt diepgaand inzicht in de kwesties van openbaarheid van overheidsinformatie die bij deze vormen spelen. Sinds de eerste editie van dit handboek zijn er veel nieuwe uitspraken over de toepassing van de Wob gedaan. Er is vooral meer rechtsgang bij gemeenten en provincies over beslissingen tot geheimhouding. Toezichthouders en andere bestuursorganen benutten steeds vaker wettelijke mogelijkheden om sanctiebesluiten en andere toezichtsinformatie actief te publiceren. Een recente ontwikkeling is het leerstuk van misbruik van de Wob, waarover de Afdeling bestuursrechtspraak onlangs een belangrijke uitspraak heeft gedaan.