Zowel Nederland als België golden als voorbeelden van ‘welvaart zonder werk’, met een hoge mate van afhankelijkheid van uitkeringen en een lage deelname aan de arbeidsmarkt. Dit veranderde pas toen er begin jaren negentig een ‘politieke crisis’ uitbrak. In België werd er gepleit voor een ‘Globaal Pakt’ en een grondige herziening van het sociale zekerheidsstelsel. Toch bleken de Belgische instituties resistent tegen verandering en bleven ze grotendeels ongewijzigd. In Nederland daarentegen werden de uitkeringen aanzienlijk verminderd, en zowel de Arbeidsongeschiktheidsverzekering als de corporatistische uitvoeringsstructuur ondergingen ingrijpende veranderingen. Deze unieke vergelijkende studie onderzoekt waarom gelijkaardige problemen in deze twee landen tot verschillende overheidsmaatregelen leidden. Voor het eerst worden Nederland en België op dit onderwerp naast elkaar gelegd. De variaties in hervormingen tussen beide landen worden verklaard door de wijze waarop politici gebruikmaakten van crisisretoriek om structurele problemen aan te pakken en ingrijpende wijzigingen door te voeren. Deze titel is te bekijken op Google Books via http://books.google.com/books?vid=ISBN9789053568088 en maakt deel uit van de OAPEN Library op http://www.oapen.org.