Een van de meest cruciale ontwikkelingen in de geschiedenis van de westerse beschaving is zonder twijfel de steeds verdergaande toepassing van het schrift op allerlei domeinen van het sociale leven, door vertegenwoordigers van een groeiend aantal sociale groepen. Deze verschriftelijking in West-Europa begon al ruim voor de aanvang van de middeleeuwen en lijkt nog steeds niet ten einde te komen. De vroege middeleeuwen zijn een bijzonder belangrijke fase in dit proces: het is de periode waarin de schriftcultuur op perkament langzaam maar zeker zijn intrede doet. Iedere specialist in de middeleeuwen komt in aanraking met producten van schriftelijke communicatie en kan daardoor niet om de vraagstukken van de verschriftelijking heen. De interesse voor het onderwerp zelf is echter pas recent opgekomen. Deze bundel, samengesteld door historici en literatuurhistorici, biedt een zeer nuttige introductie in het huidige debat over het gebruik van schrift in de middeleeuwen. Om de lezer een overzicht van de onderzoeksstand te geven, eindigt de bundel met een uitgebreide bibliografie.