Een aanzienlijk deel van “Tesseare Romanae”, een liber amicorum ter ere van de oud-historicus Hans Teitler, richt zich op de Res Gestae van de historicus Ammianus Marcellinus, met wie Teitler intensief heeft gewerkt. JAN WILLEM DRIJVERS onderzoekt de geografische elementen in Ammianus’ werk en beoordeelt hun betrouwbaarheid. JAN DEN BOEFT belicht het proces van depaganisering en toont aan hoe factoren zoals de sociale functie van tempels en hun esthetische waarde (als onderdeel van de architectuur) invloed hadden op de beslissing om tempels voor klassieke goden al dan niet te behouden. JAAP-JAN FLINTERMAN bespreekt de constante dreiging van aardbevingen en de religieuze maatregelen (zoals talismannen en priesters) die werden getroffen om deze dreiging tegen te gaan. In het stuk van HERMAN WALLINGA wordt uitgelegd waarom de vlotvoogd M. Antonius Certicus, ondanks zijn bescheiden successen in de strijd tegen piraterij, toch de onderscheiding ‘ex virtute’ ontving. LUUK DE LIGT legt in zijn artikel over de leges sumptuariae in de Romeinse republiek niet alleen uit hoe de wetten het buitensporig tonen van rijkdom tijdens familiefeesten en dergelijke aan banden legden, maar hij vergelijkt deze regelgeving ook met soortgelijke wetten in het laat-middeleeuwse West-Europa. DAAN DEN HENGST, ten slotte, behandelt de literaire orakels in de Historia Augusta.