Gladiatorengevechten waren zowel bloederig als wreed, maar genoten enorme populariteit in het oude Rome. Van de derde eeuw v.Chr. tot aan het begin van de vijfde eeuw n.Chr. verzamelden miljoenen toeschouwers zich om de dodelijke spelen in de arena te aanschouwen. Vooral na de opening van het Colosseum in 80 n.Chr. bereikten deze voorstellingen ongekende proporties. Keizers gebruikten deze evenementen om hun dominantie over mens en dier te tonen. In “Gladiatoren” beschrijft Fik Meijer de gevechten van gladiatoren en alle bijbehorende aspecten. Het boek focust op een gedetailleerd verslag van een dagprogramma dat uit drie delen bestond: ‘s ochtends vochten wilde dieren onderling of werden ze door gladiatoren opgejaagd, rond het middaguur vonden vele mensen de dood door brute of ingenieus georganiseerde executies, en in de namiddag vochten gladiatoren tot de dood erop volgde. Er is speciale aandacht voor wat er na de shows gebeurde met de vele lichamen en karkassen. Andere vragen die worden behandeld zijn onder meer: Wat was de achtergrond van de gladiatoren? Welke toekomstperspectieven hadden zij? Hoe comfortabel zaten de toeschouwers in het Colosseum? Werden er ook zeegevechten gehouden in de arena? Wat gebeurde er met het Colosseum na het verbod op de spelen? En hoe accuraat is het beeld dat de film ‘Gladiator’ schetst? Samengevat, “Gladiatoren” biedt een volledig en helder overzicht van misschien wel het meest geliefde volksvermaak in het oude Rome.