Er zijn vrouwen over wie nooit verhalen worden verteld. Moeders die nooit de eer krijgen dat een plein naar hen wordt vernoemd, echtgenotes die nooit op een postzegel prijken, dochters die nooit in het nieuws verschijnen. Samen vormen zij het legioen van anonieme vrouwen, de stille steunpilaren van onze maatschappij. “Thuis in elke tijd” brengt op aangrijpende wijze het levensverhaal van Kate Kolff, een vrouw die op het eerste gezicht gewoon lijkt, maar niets aan haar was doorsnee. Ze werd geboren in een welvarende buurt van Rotterdam en legde al op jonge leeftijd met haar camera een wereld vast die spoedig zou verdwijnen. Hoewel ze een ouderwetse opvoeding kreeg en, ondanks haar talent voor schilderen, geen artistieke opleiding mocht volgen, omdat haar ouders haar van school haalden om haar voor te bereiden op haar toekomst: het huwelijk. Op jonge leeftijd werd ze weduwe met twee kleine dochters, trouwde opnieuw met haar zwager (die een neef van Louis Couperus was), scheidde van hem, verhuisde naar Bloemendaal en trouwde op haar vijftigste met een verstokte vrijgezel, met wie ze uiteindelijk in Groningen en later Haren woonde. Tijdens de Tweede Wereldoorlog en de daaropvolgende sociale veranderingen bewees Kate Kolff een onafhankelijke, sterke vrouw te zijn, die net als velen de moed had om altijd door te gaan en zo een beslissende rol speelde in het snel veranderende Nederland. Catherine Wijnands schreef dit boek over haar grootmoeder niet vanuit nostalgie. Met behulp van brieven, foto’s en gesprekken reconstrueerde zij op nuchtere en nauwkeurige wijze het tumultueuze leven van Kate Kolff, een ontroerend verhaal van volharding te midden van verval en wederopbouw. “Thuis in elke tijd” is daarmee ook een eerbetoon aan al die naamloze vrouwen van wie de herinnering alleen voortleeft in de geheugens van talloze families, in de schaduw van de geschiedenis.