In de vroege uren van vrijdag 24 augustus 1944 wordt Karel van Berckel, een 52-jarige chirurg werkzaam in het St.-Jozephziekenhuis in Heerlen, door SIPO-agent Conrad van de Duitse geheime politie uit zijn bed gehaald en naar het politiebureau van Heerlen gebracht. De arrestatie is het gevolg van zijn betrokkenheid bij het landelijke artsenverzet en zijn ondergrondse steun aan de verzetsgroep Bongaerts, evenals zijn illegale activiteiten voor de Heerlense L.O. en K.P. Op 23 april 1944 helpt Karel een gewonde verzetsstrijder ontsnappen, die onder bewaking van Duitse en Nederlandse politie in het ziekenhuis ligt. Nitsch, een beruchte SIPO-agent met vele martelingen en moorden op zijn naam, richt zijn woede op de familie van de ontsnapte verzetsstrijder en op Karel van Berckel zelf. Deze ontsnapte verzetsstrijder heet Theo Crijns. Karel wordt uiteindelijk naar de gevreesde bunker van Kamp Vught gebracht, waar hij op 5 september 1944 met vertrouwen in God voor het vuurpeloton verschijnt en door kogels om het leven wordt gebracht. Karel van Berckel bleef zijn levens- en geloofsovertuiging trouw. Hij was een toegewijd katholiek en gelovig christen, tot aan zijn dood. Zijn gedachtenisprent vermeldt: ”Hij was onkreukbaar, trouw en goed, zijn strenge plichtsbetrachting voerde hem tot in de dood”.