De afgelopen decennia is het openbare leven sterk aan het veranderen, wat ook invloed heeft op hoe we over mensen en de samenleving denken. Deze veranderingen raken ook de beroepspraktijk in mensgerichte beroepen en functies. Ze hebben impact op opleidingen en professionele begeleidingsvormen zoals supervisie en coaching. Een opvallende ontwikkeling in het veranderende denken en beleven is de groeiende interesse in vragen over de zin van het leven, persoonlijke spiritualiteit en morele reflectie. Er is een behoefte aan aandacht voor ‘trage vragen’ als tegenwicht voor de heersende focus op rationaliteit en efficiëntie. Zelfs in persoonsgerichte hulp en dienstverlening lijkt deze tendens soms belangrijker dan oprechte betrokkenheid en de ‘menselijke maat’.

Dit boek dient als introductie in pastorale supervisie. Het verkent de relatie tussen ‘supervisie in het algemeen’ en ‘pastorale supervisie’ door middel van tien bijdragen van ervaren pastoraal supervisoren en docenten. Belangrijke aspecten in de pastorale benadering en supervisie zijn onder meer aandacht voor levensvragen, persoonlijke verhalen, spiritualiteit, zingeving, moraliteit/ethiek en presentie. Er is een wens om betrokken te zijn bij mensen in existentiële nood. Hoewel de auteurs vanuit een christelijk perspectief op supervisie schrijven, sluit hun boodschap goed aan bij de algemene interesse in existentiële reflectie, ethiek en andere vragen, samengevat in het begrip spiritualiteit.