Journalist en schrijver Jan Maarten Pekelharing (1943) duikt met behulp van familiebrieven en kranten in het verleden van zijn voorouders, waaronder artsen, predikanten, professoren en een feministe. Hij schetst het leven van zijn voorvaderen, zoals de dokter in Zaandam die halverwege de 19e eeuw bloedzuigers gebruikte. Zijn zoon Baltus gaf de Zutphensche Courant een progressieve stem en steunde in 1903 als Delftse hoogleraar de spoorwegstakers. Dit leidde tot een woedende minister die hem verweet socialisten te kweken. Ondertussen stierven er in Atjeh meer Indische soldaten aan een onbekende ziekte dan door vijandelijk vuur. In 1886 werd Cornelis Pekelharing, arts en hoogleraar in Utrecht, door de regering gestuurd om dit te onderzoeken. Hij schreef verlangend aan zijn vrouw: ‘Kon ik mijn hoofd eens Leggen aan uw borst.’ Vlak voor de kroning van Wilhelmina in 1898, trok schoonzus Cato uit Groningen nationale aandacht als voorvechtster van vrouwenrechten. Daarnaast was er de zoon van dominee Dirk uit Surhuisterveen. Neef Kees dacht als predikant in het Wilde Westen van Amerika succes te vinden, maar werd ontslagen vanwege zijn ‘kettersche prediking’. Ondanks zijn avontuurlijke plannen en reizen, eindigde hij als hervormd predikant in het Drentse Peize. Dit zijn authentieke verhalen van een oorspronkelijk Zaans scheepsbouwersgeslacht.