Wanneer mensen zich in een nieuwe gemeenschap vestigen, moeten ze een plek voor zichzelf en hun kinderen veroveren. De Nederlandse overheid is van mening dat deze plek gelijkwaardig moet zijn aan die van de bestaande burgers binnen de verzorgingsstaat. Het proces van integratie en emancipatie vergt echter tijd, en die tijd wordt vaker in generaties dan in jaren gemeten. In werkelijkheid zijn de betrokken individuen en instanties bij dit proces vaak ongeduldig. Ze richten zich te veel op de nog niet bereikte gelijkheid en te weinig op de behaalde resultaten van het integratieproces. Dit is onterecht, concludeert deze bundel, waarin het integratieproces van zes doelgroepen binnen het minderhedenbeleid over een langere periode is onderzocht.