In de jaren zestig en zeventig ondergingen de opvattingen van de PvdA over vrede en veiligheid een ingrijpende transformatie. Terwijl in de jaren vijftig de Atlantische oriëntatie van de partij nauwelijks ter discussie stond, begon dit in de jaren zestig te veranderen. Vooral vanaf 1966, onder invloed van Nieuw Links, veranderde de koers van de PvdA op het gebied van vrede en veiligheid aanzienlijk. Deze koerswijziging resulteerde in een situatie waarin de Atlantische oriëntatie alleen nog voorwaardelijk werd aanvaard. In ‘Tussen wens en werkelijkheid’ wordt onderzocht waarom de PvdA-standpunten over vrede en veiligheid in zo’n korte tijd drastisch zijn veranderd. Om deze vraag te beantwoorden, wordt het interne debat binnen de PvdA over deze kwesties bekeken tegen de achtergrond van de turbulente ontwikkelingen binnen de partij, internationale verschuivingen en de gebeurtenissen in de roerige jaren zestig.