Een collega schuift je een tijdschriftadvertentie toe en vraagt zich af of het niet een tikkeltje seksistisch is. Alleen al het feit dat deze vraag opkomt, zegt veel. Er is geen eenduidige overeenstemming over wat seksistische reclame precies inhoudt. Veel mensen hebben het gevoel dat er iets niet klopt, maar er ontbreekt een algemeen aanvaard kader om met zekerheid te bepalen of reclame seksistisch is of niet. In “Seksistische reclame. Dromen van een betere wereld voor m/v met talent” word je meegenomen op een fascinerende en grappige reis door vijftig jaar van mannelijke en vrouwelijke representatie in reclame. Is zogenaamde seksistische reclame echt zo seksistisch? Is vrouwvriendelijke reclame daadwerkelijk vriendelijk? En hoe zit het met het fenomeen van male-bashing in advertenties? Recent onderzoek naar de weergave van huishoudelijk en professioneel werk in televisiereclames levert enkele verrassende inzichten op. Het blijkt dat niet alleen reclamemakers terugvallen op stereotypen; ook het publiek dat reclame bekijkt, houdt vast aan stereotype ideeën en verwachtingen.