Dit boek biedt een vernieuwend perspectief op verpleegkundige ethiek. De vele maatschappelijke en verpleegkundige veranderingen maken het noodzakelijk om duidelijke richtlijnen te bieden over wat ‘goede zorg’ en ‘uitmuntende verpleegkunde’ inhouden. Hoe kan een verpleegkundige zich aan het begin van de 21e eeuw blijven onderscheiden als ‘belichaamde zorg’ voor mensen die hulp nodig hebben? Wat is de relatie van de verpleegkunde met haar tradities, technologische ontwikkelingen en het ethische debat in onze maatschappij? Hoe beoordelen andere zorgprofessionals, zoals artsen, beleidsmakers, pastores, docenten en ethici, de verpleegkunde als een ‘zorgzame praktijk’?

In het eerste deel van het boek wordt vanuit een meer theoretisch perspectief een eigen visie op verpleegkundige ethiek ontwikkeld. De ethische betekenis van de verpleegkundige praktijk wordt vanuit verschillende invalshoeken belicht. Het tweede deel legt de nadruk op de wisselwerking tussen theorie en praktijk. Verschillende professionals binnen de gezondheidszorg reflecteren op de ethische betekenis van de verpleegkunde. In het derde deel worden diverse verpleegkundige dilemma’s uit de dagelijkse praktijk besproken.

‘Verpleegkundige excellentie’ nodigt lezers uit om na te denken over wat ‘meer’ betekent in de zorg. Het boek richt zich op een breed publiek van verpleegkundigen en geïnteresseerden in verpleegkundige ethiek, met speciale aandacht voor leidinggevenden, docenten en (verpleegkundige) leden van commissies voor medische ethiek.