Het woord ‘chemist’ is een ouderwetse Nederlandse term voor ‘chemicus’ of ‘scheikundige’, die verwijst naar iemand met kennis van scheikunde of die actief is in het vakgebied. Tot en met de 19e eeuw was het ook een aanduiding voor een beroep: een persoon die chemische stoffen, vooral geneesmiddelen, vervaardigde en verkocht. Gedurende anderhalve eeuw (1670-1820) speelde de chemist een zelfstandige rol op de farmaceutische markt als leverancier van ‘chimicalia’ en medicijnen, naast apothekers en drogisten.

Dit boek biedt een intrigerend overzicht van de opkomst, bloeiperiode en uiteindelijke ondergang van de chemisten als beroepsgroep in Nederland, evenals de langdurige rivaliteit met apothekers rond de productie van (chemische) geneesmiddelen. In Nederland heeft het beroep van chemist nooit de vorm van institutionalisering bereikt, zoals gereguleerde opleidingen, een organisatorische structuur of een diplomastelsel. Dit is waarschijnlijk een van de redenen waarom er weinig bekend is over chemisten en waarom hun rol in de geschiedenis van de farmacie, chemie en geneeskunde vaak over het hoofd is gezien. Henk Vermande probeert met deze studie deze leemte op te vullen.

Chemisten gebruikten een gemeenschappelijk herkenningsteken: de salamander-in-het-vuur, symbool voor de chemische bereiding van geneesmiddelen. Hiermee onderscheidden zij zich van apothekers met hun vijzel, drogisten met hun gaper, en distillateurs-brandewijnbranders met hun distilleerketel.