Personen die door een aangeboren afwijking, ziekte of ongeval een lichamelijke functiestoornis hebben, komen mogelijk in aanmerking voor revalidatie. Het doel van revalidatie is om beperkingen en handicaps te voorkomen en te verminderen, en om de persoon zo goed mogelijk in de maatschappij te integreren. Het revalidatieproces kan zich richten op vroege behandeling, speciaal onderwijs en aanpassing van de omgeving. Daarnaast speelt het omgaan met de handicap, het leren leven met blijvende beperkingen en het ontwikkelen van compensatiestrategieën een belangrijke rol, waarbij gedragswetenschappers een waardevolle inbreng kunnen hebben. In het boek “Revalidatiepsychologie” wordt de rol van de psychologie in diagnostiek, behandeling, onderwijs en nazorg besproken. Het bevat een algemeen hoofdstuk over de plaats van revalidatiepsychologie, gevolgd door drie hoofdstukken over de revalidatie van jongeren, ingedeeld naar leeftijdscategorieën. Voor volwassenen zijn er zeven hoofdstukken, ingedeeld naar diagnosegroepen zoals traumatisch hersenletsel, rechts- en linkszijdige CVA, dwarslaesie, chronische pijn, coronaire hartziekten en visuele beperkingen.