Het Nederlandse internationaal privaatrecht wordt gekenmerkt door een diversiteit aan zowel nationale als internationale rechtsinstrumenten. Bij bijna elk onderwerp is de vraag naar de verhouding tussen nationale IPR-regels (zoals Boek 10 van het Burgerlijk Wetboek, het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering en verschillende verspreide bepalingen), IPR-verordeningen, Haagse IPR-verdragen en andere IPR-verdragen van groot belang. Het is essentieel om het temporele, materiële en formele toepassingsgebied van deze instrumenten vast te stellen en hun onderlinge samenhang te begrijpen. Deze gelaagdheid van regelingen maakt het internationaal privaatrecht tot een complex rechtsgebied. Het Handboek Internationaal Privaatrecht is bedoeld om zowel studenten als praktijkjuristen op een gestructureerde manier door dit fascinerende rechtsgebied te leiden. In de 27 hoofdstukken van dit boek wordt vrijwel het gehele Nederlandse IPR behandeld. De eerste drie hoofdstukken bespreken de aard van het rechtsgebied, de ontwikkeling ervan, evenals de grondslagen en beginselen van het conflictenrecht en de verschillende aanknopingstechnieken. Hoofdstukken 4 tot en met 22 behandelen welk recht de Nederlandse rechter moet toepassen in internationale situaties. In hoofdstukken 23 tot en met 25 wordt besproken wanneer de Nederlandse rechter bevoegd is in grensoverschrijdende gevallen. Hoofdstuk 26 gaat over de erkenning en tenuitvoerlegging van buitenlandse (rechterlijke) uitspraken, terwijl hoofdstuk 27 een uiteenzetting geeft over het Nederlandse interregionaal privaatrecht. Omdat dit boek voornamelijk is gericht op masterstudenten aan Nederlandse universiteiten, zijn uitgebreide verwijzingen naar literatuur en jurisprudentie achterwege gelaten. Waar relevant zijn verwijzingen in voetnoten opgenomen. Per hoofdstuk wordt aangegeven in welke andere werken meer informatie over het betreffende onderwerp te vinden is.