“Psychologie en pedagogiek van het jonge kind” biedt een inzicht in wat de opvoeding en scholing voor kinderen van nul tot ongeveer tien jaar zou moeten omvatten. Het onderzoekt de betekenis van ‘groei van binnen naar buiten’, evenals de balans tussen participeren, stimuleren, onderwijzen en leren. Het boek verkent de relatie tussen ‘laten groeien’ en ‘leiden’. De verschillende ontwikkelingsfasen – van baby tot kleuter en de eerste schooljaren – worden zowel praktisch als theoretisch benaderd. Praktische hoofdstukken, ondersteund door talrijke casussen, richten zich op kenmerkend gedrag per fase en hoe pedagogisch hiermee om te gaan. Theoretische hoofdstukken belichten de invloed van cultuur en de rol van scholen in het ontwikkelen van een kritisch volwassen perspectief. De systeemtheorie voor jonge kinderen en de eerste tekenen van zelfreflectie tijdens de kleuterjaren worden onderzocht. Er wordt inzicht gegeven in de overgang van kleuter naar schoolkind en hoe opvoeding na deze overgang verandert. Het boek bespreekt ook de vroege ontwikkeling van de drievoudige relatie tussen kind, het andere en de ander, wat vooruitwijst naar de latere dynamiek in het onderwijs tussen leerling, leerstof en docent. Tegen de tijd dat kinderen rond hun negende levensjaar basisvaardigheden als rekenen, schrijven en lezen beheersen, zijn ze klaar voor verdere algemene vorming. Het boek sluit af met deze fascinerende periode van persoonlijkheidsontwikkeling. Geschreven voor hbo-studenten (zoals Pabo, SPW, SPH, en pedagogiek) die zich verdiepen in leer- en ontwikkelingspsychologie, pedagogiek en onderwijskunde, biedt het ook waardevolle inzichten voor ouders. De praktische hoofdstukken zijn herkenbaar en de theoretische delen bieden heldere en verrijkende inzichten.