Ruim twintig jaar geleden waarschuwde Geert van Istendael de zuidelijke Nederlanden voor een mysterieuze “manke usurpator” die zowel de standaardtaal als de dialecten bedreigde. Hij noemde deze indringer Verkavelingsvlaams. De term vond al snel zijn weg naar de media, schoolboeken en uiteindelijk de officiële woordenschat, toen Van Dale het als lemma opnam. Zelfs taalkundigen namen de naam aan als een ondeugende term voor wat zij meestal “tussentaal” noemen. Sindsdien is er veel te doen geweest om het Verkavelingsvlaams; het werd betreurd, bekritiseerd en bestreden. Toch weerhield niets zijn opmars. Vandaag de dag groeien kinderen in de noordelijke provincies van België meer dan ooit op in een taal die geen dialect meer is, maar ook aanzienlijk afwijkt van het Standaardnederlands. Ondanks de controverse is er weinig vooruitgang geboekt in ons begrip van de manke usurpator. Waarom spreken zoveel Vlamingen Verkavelingsvlaams? Waar komt deze usurpator vandaan? Waarom wordt hij mank genoemd? Hoe verhoudt hij zich tot de dialecten en de standaardtaal? En zijn er eigenlijk goede redenen om hem zo intens te verafschuwen? In dit boek zoeken taalkundigen, literatuurwetenschappers, onderwijsdeskundigen, taaladviseurs en andere experts uit binnen- en buitenland naar antwoorden. Geen enkel taboe blijft onbesproken. Het resultaat is een soms ontluisterend, vaak verrassend en altijd levendig portret van Vlaanderens meest besproken indringer.