De Poolse ambassade in Brussel fungeerde als dekmantel voor vele geheime agenten. Geheime diensten zoals de KGB, de Stasi en de Securitate spreken tot de verbeelding, maar dit boek richt zich op de Poolse UB/SB, de communistische veiligheidsdienst met een zeer goed bewaard en toegankelijk archief. Idesbald Goddeeris bestudeerde duizenden documenten die betrekking hadden op België en schreef de eerste wetenschappelijke analyse van spionage in ons land tijdens de Koude Oorlog. Tegelijkertijd deelt hij een vlot en persoonlijk verhaal over zijn tienjarige zoektocht door deze fascinerende maar vuile bronnen. Goddeeris bevestigt oude vermoedens: de Poolse ambassade in Brussel was een dekmantel voor tientallen inlichtingenofficieren. In België manipuleerden zij onder meer migranten, journalisten, diplomaten en politici. Sommigen werkten mee en werden daarvoor rijkelijk beloond. Maar de auteur trekt ook andere conclusies. Hij laat zien dat de UB/SB allesbehalve een efficiënte organisatie was. De dossiers waren gevuld met irrelevante of foutieve informatie. De agenten hadden een eigenzinnige kijk op de wereld en waren geobsedeerd door het liefdesleven en alcoholgebruik van hun doelwitten. De veiligheidsdienst bleek een roddelfabriek. Achter het masker van romantiek toont de spionage een ander gezicht: veel gewoner, menselijker en ook complexer. Dit boek biedt een fascinerende en genuanceerde kijk op een weinig bekende wereld. Prof. dr. Guy Vanthemsche van de VUB noemt het een mix van persoonlijke verhalen, anekdotes, onthullingen en analyses. Prof. dr. Beatrice de Graaf van de Universiteit Leiden beschouwt het als een waardevolle bijdrage aan internationale inlichtingendienstenstudies.