Christina van Zweden (1626-1689) wordt herinnerd als een van de meest opvallende vorsten uit de zeventiende eeuw. Op 27-jarige leeftijd ondernam zij een ingrijpende persoonlijke verandering door afstand te doen van de troon en zich tot het katholicisme te bekeren. Deze transformatie kreeg vorm via een indrukwekkende reis van Stockholm, door de Nederlanden, naar Rome, van juli 1654 tot december 1655. De reis was het resultaat van een samenzwering waarbij de keizer van het Heilige Roomse Rijk, de koning van Spanje en hun diplomaten betrokken waren, terwijl jezuïeten als geheime agenten optraden. Ondanks hun inspanningen, eindigde Christina’s triomfantelijke reis van de contrareformatie in een reeks intriges en schandalen. Sinds de publicatie van de kroniek door haar tijdgenoot Galeazzo Gualdo Priorato, kort na haar aankomst in Rome, is er geen boek verschenen dat zich zo richtte op deze bekeringsreis. Gedetailleerd historisch onderzoek heeft geleid tot “Passage naar Rome”, waarin Christina’s verhaal opnieuw wordt verteld binnen de context van de bewogen Europese geschiedenis van die tijd. Het boek is rijkelijk geïllustreerd en bevat een kleurenkatern van 16 pagina’s. Journalist Frans Godfroy (1948) heeft eerder de geschiedenis van de opstandige jaren in het katholieke zuiden en de Tilburgse studentenbeweging beschreven (1969. “Opstand in het Zuiden”) en de ontsnappingsroute van Hugo de Groot van Loevestein naar Antwerpen voor wandelaars en fietsers gereconstrueerd (“Hugo de Groot Pad”).