Op 10 mei 1940 viel Duitsland België binnen. In de dagen die volgden, begon de Belgische staatsveiligheid met het opsluiten van Duitsers die in het onbezet gebied verbleven. Ook Belgen met nazi-sympathieën en communisten werden gearresteerd. Deze groepen werden naar Frankrijk gedeporteerd. Het is nauwelijks bekend dat het merendeel van de gearresteerden Joden waren, die in de jaren dertig nazi-Duitsland ontvlucht waren! België maakte in deze geen onderscheid. Deze publicatie volgt het lot van de Joodse gedeporteerden vanaf mei 1940. Hun verhaal verweeft zich met dat van de Joden die tussen 1940 en 1944 België ontvluchtten. Vanuit Drancy en andere plaatsen werden ongeveer 5.850 Joden uit België gedeporteerd. Bijna niemand keerde levend terug in 1945. Hun namen zijn vergeten, hun gezichten verbleekt. Het onderzoeksteam van Kazerne Dossin belicht hun geschiedenis in een rijk geïllustreerde tekst. Daarna volgen maar liefst 4.300 herontdekte foto’s. De publicatie eindigt met een uitgebreide namenindex. Drancy-Auschwitz werd gerealiseerd in samenwerking met het ‘Mémorial de la Shoah’ in Parijs. Serge Klarsfeld schreef het voorwoord voor dit Belgische relaas over het kamp van Drancy in Frankrijk.