Annemieke van Drenth onderzoekt hoe speciale kinderen in de negentiende eeuw werden ontdekt, door te kijken naar de geschiedenis van de Haagse Idiotenschool. Deze eerste onderwijsinstelling voor speciaal onderwijs werd opgericht door dominee Cornelis E. van Koetsveld, met de enthousiaste steun van koningin Sophie. Kinderen die niet konden meekomen in het reguliere basisonderwijs werden daar onder de term ‘idioot’ geplaatst. Idiotisme werd niet langer als een ziekte beschouwd, maar als een stilstand in de ontwikkeling van het kind. Door de zintuigen te prikkelen, moest de innerlijke wereld van het kind worden aangesproken. De erkenning van idiotisme als een sociaal syndroom maakte dat speciale kinderen zorg nodig hadden. Met veel geduld werden hen essentiële vaardigheden bijgebracht. De toenemende aandacht voor speciale kinderen benadrukte niet alleen het begrip van normaliteit, maar stimuleerde ook de wens om alle kinderen onderwijs te geven. De gevolgen hiervan zijn tot op de dag van vandaag zichtbaar in ons onderwijssysteem.