Tussen 1940 en 1954 kwamen onderhandelaars uit Nederland, Suriname en de Antillen tot een akkoord over het herzien van hun onderlinge relaties, terwijl in de schaduw de strijd voor Indonesische onafhankelijkheid woedde. Het ‘Statuut’ dat hieruit voortkwam, vormt nog steeds de grondwettelijke basis van het Koninkrijk der Nederlanden. “Knellende Koninkrijksbanden” analyseert hoe deze nieuwe rechtsorde tot stand kwam en functioneert. Belangrijke politieke gebeurtenissen komen aan bod, zoals de Curaçaose opstand van mei 1969, de onafhankelijkheid van Suriname, de aparte status van Aruba en het mogelijke uiteenvallen van de Antillen. Het boek bespreekt uitgebreid onderwerpen als ontwikkelingssamenwerking (zoals de ‘gouden handdruk’ aan Suriname en de ‘hulpverslaving’ van de Antillen), de migratiegolf naar Nederland, en de rol van culturele samenwerking en vooral de cultuurverschillen binnen het trans-Atlantische Koninkrijk. Het boek schildert een levendig beeld van een dynamisch en nog steeds niet voltooid dekolonisatieproces, waarin de wederzijdse banden met de tijd niet verzwakten, maar juist versterkt werden.