Dit handboek over pedagogische historiografie is het resultaat van een samenwerking tussen verschillende disciplines en universiteiten. De basisartikelen introduceren lezers in diverse gebieden van de culturele geschiedenis van opvoeding, vorming en onderwijs. Deze zijn geschreven door auteurs met verschillende achtergronden, die elk vanuit hun eigen expertise aandacht besteden aan één of meerdere paradoxen die voortkomen uit de voortdurende pedagogisering, oftewel de toenemende zorg voor kinderen en jongeren. Meer nadruk op opvoeding, vorming en onderwijs leidde niet per se tot meer autonomie, volwassenheid en/of emancipatie. Er bestond vaak een onoverbrugbare kloof tussen de bedoelingen van opvoeding en de daadwerkelijke effecten ervan. Door deze paradoxen te belichten, wordt een essentieel aspect van de ontwikkeling van de moderne samenleving zichtbaar gemaakt, dat vaak onderbelicht blijft in de culturele geschiedschrijving. Het boek begint met een systematische inleiding over de paradigmatische en conceptuele ontwikkelingen binnen het vakgebied en kan eenvoudig selectief worden ingezet in het onderwijs. Het is geschikt voor pedagogen, onderwijskundigen, vormingswerkers, leerkrachten, psychologen, sociologen en gedragswetenschappers op verschillende niveaus. De bijgevoegde cd-rom biedt bovendien een speciale didactische verhaallijn en bronnenmateriaal voor begeleide zelfstudie.