Het verhaal van het Duitse Marinekorps tijdens de Eerste Wereldoorlog is bijzonder indrukwekkend. Dit korps heeft nooit de nederlaag gekend en wist zich in 1918 als een samenhangende eenheid terug te trekken, waarbij ze zoveel mogelijk wapens meenamen. Het behoorde tot de troepen die de toestemming kregen om via Nederlands Noord-Limburg naar Duitsland terug te keren. Het korps was gestationeerd langs de Vlaamse kust, tussen de grens van Nederland en België en de IJzer. De eenheid bestond uit marine-infanterie en marine-artillerie, waarbij de artilleristen de keten van geschutsopstellingen langs de bezette kust bemanden. Daarnaast omvatte het ook een onderzee- en torpedobootflottille, een marineluchtvaartdienst en genie-eenheden. Het korps was een creatie van Grossadmiral Alfred Tirpitz (1849-1930), die het beschouwde als zijn belangrijkste bijdrage aan zijn vaderland. Het boek belicht deze periode uitgebreid vanuit het perspectief van de strijders zelf. De interactie met de burgerbevolking wordt niet besproken, maar er wordt wel verwezen naar de nieuwste literatuur. Dit boek is uniek omdat het voor het eerst in het Nederlands volledig gebruikmaakt van zowel Duitse als Britse militaire geschiedschrijving. Het is ingedeeld volgens de drie krijgsmachtdelen: land-, zee- en luchtmacht.

Dr. Bas (S.J.) de Groot (1937) is naast zijn werk in de mariene biologie al jaren actief in het publiceren van artikelen in maritieme en militaire geschiedkundige tijdschriften, zoals Tijdschrift voor Zeegeschiedenis, Mars et Historia, Militaire Spectator en De Grote Oorlog Kroniek 1914-1918. Daarnaast heeft hij meerdere boeken geschreven.