In dit boek presenteert antropoloog en voormalig NRC-redacteur Dirk Vlasblom een modern overzicht van de geschiedenis van westelijk Nieuw-Guinea, vanaf de vroegste periodes tot in de 21ste eeuw. De auteur maakt gebruik van zowel gepubliceerd als ongepubliceerd bronnenmateriaal en voert talloze gesprekken met direct betrokkenen. In de inleiding wordt snel duidelijk hoe de Papoea’s hun wereldbeeld laten beïnvloeden door heilsverwachtingen. Nieuwkomers vanaf de 17de eeuw werden door hen dan ook vriendelijk ontvangen. Echter, ze kregen te maken met slavernij en uitbuiting door Molukse heersers. De Nederlanders maakten aanspraak op het enorme gebied, maar toonden pas aan het eind van de 19de eeuw interesse toen ze beseften dat ze het zouden kunnen verliezen als ze het niet daadwerkelijk bestuurden. Tot aan de Tweede Wereldoorlog bleef Nieuw-Guinea het ‘stiefkind van Indië’. Na de oorlog voelde Nederland zich verplicht westelijk Nieuw-Guinea als verantwoordelijke kolonisator te beheren en de Papoea’s te begeleiden naar ontwikkeling en uiteindelijk onafhankelijkheid. Voordat deze inspanningen resultaat konden hebben, bekrachtigde Indonesië zijn aanspraken op het gebied met militaire druk. Internationale druk dwong Den Haag in 1962 tot terugtrekking. Een tijdelijk VN-bestuur werd vervangen door een Indonesische gouverneur. In de Indonesische tijd is westelijk Nieuw-Guinea meer dan ooit een exploitatiegebied geworden. De Papoea’s raakten aan de rand van de economie en hun identiteit werd aangetast door massale immigratie van Indonesiërs vanuit andere delen van het land. Deze volledig hernieuwde tweede editie put uit de nieuwste literatuur en is bijgewerkt tot 2018. ‘Het was Vlasbloms ambitie om een integrale geschiedenis van Papoea te schrijven (…) en die heeft hij op monumentale wijze gestalte gegeven. Men zal van goeden huize moeten komen om hem te overtreffen’, aldus Prof. dr. Henk Schulte Nordholt in de Internationale Spectator. Dr. Jaap Timmer merkt op in The Journal of Pacific History: ‘Vlasblom’s boek biedt voor het eerst een evenwichtige, welomschreven en onmisbare gids voor Papoea’s verleden, heden en mogelijke toekomst’. Biblion, drs. J. van Zijverden noemt het ‘Een verrassend standaardwerk voor iedereen met interesse voor de Papoeacultuur, de geschiedenis van Nieuw-Guinea en (koloniaal) Nederland’.