Na de wapenstilstand van 1918 zocht de Duitse keizer Wilhelm II, op aanraden van zijn generaals, toevlucht in Nederland. Hier leidde hij tot zijn overlijden in 1941 een relatief eenvoudig leven. Hoewel er talloze boeken over Wilhelm II bestaan, zijn de meeste buitengewoon kritisch. Deze negatieve beoordelingen roepen de vraag op hoe hij gedurende de eerste 25 jaar van zijn heerschappij stand kon houden in een land dat onder zijn leiding uitgroeide tot een van de machtigste en modernste staten van Europa, en een belangrijke economische rivaal van het Britse rijk werd. In “Keizer Wilhelm II” probeert de auteur de mythes rond het leven en werk van deze laatste Duitse keizer te ontrafelen en feiten van fictie te scheiden. Hij onderzoekt de verschillende negatieve opvattingen die in de loop der tijd over Wilhelm II zijn ontstaan, mede als gevolg van de enorme geallieerde propagandacampagne die tijdens de Eerste Wereldoorlog tegen hem werd gevoerd.