Kinderen in moeilijke situaties willen soms iets heel anders dan wat wij als het beste voor hen beschouwen: terugkeren naar huis ondanks ernstige verwaarlozing; contact hebben met een mishandelende of misbruikende ouder; avontuurlijke seksuele relaties aangaan met een veel oudere vriend; stoppen met een behandeling die mogelijk nog kansen biedt, omdat ze naar huis willen; of hulp krijgen bij het beëindigen van hun leven omdat het ondraaglijk zwaar is. Hoe reageren kinderrechters, jeugdbeschermers, kinderartsen en andere professionals op de spanningen tussen het belang van het kind en wat het zelf wil? Ido Weijers biedt met talrijke voorbeelden inzicht in hoe verschillende praktijken omgaan met de spanning tussen professioneel oordeel en de wensen van het kind. Zijn analyses pleiten voor contextuele autonomie voor het kind: wanneer in de ene situatie duidelijk is dat kinderen de negatieve gevolgen van hun keuzes niet volledig kunnen overzien, moet hun wens in andere situaties als doorslaggevend worden beschouwd. Ido Weijers is pedagoog en emeritus hoogleraar Jeugdrechtspleging en Jeugdbescherming aan de Universiteit Utrecht.