Er bestaan uiteenlopende opvattingen over wat leerlingen op school zouden moeten leren. Ook de methoden van leren zijn onderwerp van veel discussie, zoals blijkt uit recente debatten over ‘het nieuwe leren’ en competentiegericht onderwijs. Maar wie bepaalt eigenlijk de leerstof? Is dat de overheid, de docenten of de arbeidsmarkt? Deze vragen vormen de kern van de bijdragen in deze verzameling. Curriculumvernieuwing wordt gezien als een voortdurende strijd tussen verschillende belanghebbenden, waaronder de overheid, maatschappelijke groepen, ouders, docenten en leerlingen. Het draait om de invloed op de inhoud en vorm van het onderwijs. Onderwijssociologen en andere wetenschappers belichten in dit boek, gebaseerd op hun onderzoek, hoe het onderwijs momenteel verandert, welke debatten er in diverse sectoren plaatsvinden en welke nieuwe praktijken zich ontwikkelen. Naast zeven bijdragen over het Nederlandse onderwijssysteem, wordt de strijd om het curriculum ook in een internationaal kader geplaatst, met aandacht voor het Vlaamse onderwijs. De Nederlandse bijdragen behandelen thema’s zoals: de mogelijkheden van grotere autonomie voor scholen om hun eigen curriculum vorm te geven, de opkomst van competentiegericht onderwijs, de vraag of abstracte normen onderwezen moeten worden, het bevorderen van brede ontwikkeling in het beroepsonderwijs, de opvattingen van docenten over de invoering van het studiehuis en hoe docenten omgaan met opeenvolgende veranderingen en hier hun eigen draai aan proberen te geven. Met deze onderwijssociologische invalshoeken op het curriculum willen de auteurs bijdragen aan een open discussie over wat leerlingen zouden moeten leren, hoe het leren vorm kan krijgen en wie bepaalt wat er onderwezen wordt.