Inge Broekman onderzoekt op een systematische manier de rol van schilderkunst in het leven van Constantijn Huygens (1596-1687) door gebruik te maken van zijn brieven, gedichten en persoonlijke documenten. Huygens, een ambitieuze homo universalis gevormd door zijn opvoeding en gedreven door passie, had een uitgebreide kennis van zowel de schilderpraktijk als de theorieën daarover. Deze kennis verkreeg hij onder andere door zijn contacten met kunstenaars, zoals Daniël Seghers (1590-1661). Huygens’ rol aan het hof van Oranje, zijn aanzienlijke invloed op het artistieke beleid daar, en zijn ondersteuning van schilders als mecenas, leverden hem verschillende artistieke geschenken op. Dit 23e deel van de ZEVEN PROVINCIËN REEKS biedt een uniek overzicht van de schilders die in Huygens’ werk voorkomen en besteedt ook aandacht aan de nalatenschap van zijn achterkleindochter, Susanna Louise Huygens (1714-1785).