De wereldkaart staat vol met een overweldigend aantal namen: van steden, bossen, bergen, rivieren en landen. Al deze namen zijn ooit bedacht. Maar wie heeft dat gedaan en op welke manier? Wat is de verbinding tussen de Drentse Aa en Zaïre? Hilversum en Brighton? En Anatolië en Japan? In ‘Van hier tot Tokio’ onderzoekt Riemer Reinsma onder andere hoe sommige namen vanuit een bepaald perspectief zijn gegeven: Japan heeft zijn benaming (‘het land van de rijzende zon’) waarschijnlijk vanuit China gekregen. En hoe zit het met namen als Tasmanië? Kon de ontdekker zo’n land zomaar naar zichzelf vernoemen, of waren er beleefdheidsregels die iets anders voorschreven? En: waarom noemen de Eskimo’s zichzelf liever Inuit (mensen)? – alsof dat niet vanzelfsprekend is.