Antipsychotica worden veelvuldig toegepast bij zowel psychiatrische aandoeningen als gedragsproblemen in ziekenhuizen, verpleeghuizen en instellingen voor verstandelijk beperkten. Daarnaast dienen ze ook als middel tegen misselijkheid. Het gebruik van antipsychotica kan echter leiden tot diverse bewegingsstoornissen, waaronder dyskinesie, parkinsonisme, acathisie en dystonie. Dyskinesie manifesteert zich vaak rond de mond met onwillekeurige kauwbewegingen. Parkinsonisme kenmerkt zich door vertraagde bewegingen, stijfheid en tremoren. Acathisie veroorzaakt een intense innerlijke onrust, terwijl dystonie leidt tot abnormale houdingen door spierkrampen, zoals dichtgeknepen ogen of een gedraaid hoofd. Sommige van deze stoornissen kunnen blijvend zijn.

Ieder hoofdstuk van dit boek is gewijd aan een specifieke bewegingsstoornis, waarbij het klinische beeld, differentiaaldiagnose, behandeling en preventie worden besproken. Er wordt ook aandacht besteed aan de nieuwe generatie antipsychotica, die mogelijk een lager risico op bewegingsstoornissen met zich meebrengen. De ziektebeelden worden verduidelijkt met behulp van casussen en illustraties. Dit boek richt zich op zorgprofessionals die werken met patiënten die antipsychotica gebruiken, zoals psychiaters, psychiaters in opleiding, verpleeghuisartsen, neurologen, huisartsen en internisten. Het is eveneens nuttig voor Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundigen (SPV’ers).