Meer dan ooit is gerechtigheid en de uitvoering daarvan hetgeen dat onze samenleving bijeenhoudt. Maar gerechtigheid omvat meer dan alleen wat er in regels en voorschriften staat, zoals Henk Teunis laat zien in zijn boek over geschillen en hun oplossingen in het elfde-eeuwse Anjou. Door een groot aantal documenten en hun levendige verhalen te bestuderen met behulp van antropologische concepten, slaagt Teunis erin om het basisbegrip van gerechtigheid uit die periode te reconstrueren. Voordat Montesquieu in 1748 de verdeling in wetgevende, uitvoerende en rechterlijke machten formuleerde, hadden mensen in de elfde eeuw een onbetwistbare eigen procedure voor gerechtigheid, die als fundament diende. Het toepassen van deze procedure was een ingewikkelde zaak, net zoals het vandaag de dag nog steeds is. Het moest doordrenkt zijn in de mindset van zowel geestelijken als leken – het moest vanzelfsprekend zijn. Middeleeuwse Studies en Bronnen XCI.