Op 16 februari 1896 klonk een daverend applaus van de aanwezige vrijdenkers bij de oprichting van de vereniging De Weezenkas. Een van de initiatiefnemers was de onderwijzer A.H. Gerhard, bekend als medeoprichter van de SDAP. De Weezenkas had als doel om wezen en halfwezen te beschermen tegen armoede en bedelarij en hen op te voeden zonder religieuze dogma’s, totdat ze zelfstandig in hun levensonderhoud konden voorzien. Deze vereniging ontstond als een onderlinge verzekering om de pupillen van aangesloten vrijdenkers te behoeden voor een christelijke opvoeding in weeshuizen of pleeggezinnen. Vandaag de dag spreekt men van een opvoeding op humanistische basis. De Weezenkas maakte en maakt het financieel mogelijk dat pupillen zich breed kunnen ontwikkelen. Vooral in de tijd voor de oorlog combineerde De Weezenkas het idee van onderlinge verzekering met een pedagogisch en maatschappelijk vooruitgangsoptimisme. Opvoeding werd gezien als een middel om de samenleving te verbeteren. Ondanks de opkomst van moderne verzekeringsmaatschappijen en het verdwijnen van vele onderlinge verzekeringen, heeft De Weezenkas als kleine verzekeringsmaatschappij met grote idealen altijd zijn onafhankelijkheid weten te behouden. Zelfs Aurora, hun eigen verzekeringsmaatschappij, wist tot in de jaren zeventig overnames door grote verzekeraars af te weren. Dit boek vertelt het fascinerende verhaal van De Weezenkas en is daarmee ook een van de eerste studies over de praktische activiteiten van de vrijdenkersbeweging in Nederland.