Rond 1130 legde de bekende cisterciënzermonnik Bernardus van Clairvaux in zijn werk “De laude novae militiae” de theoretische en theologische fundamenten voor de oprichting van ridderorden. Hoewel ze elk hun eigen regels volgden, deelden ze een gemeenschappelijk doel: de bescherming van het christendom. We volgen de ridders op hun reis: van de uitzichtloze gevechten bij de poorten van Jeruzalem tot de ongelukkige nederlaag op het bevroren Peipusmeer in Rusland, waar de Orde haar uitbreiding naar het oosten in de dertiende eeuw moest beëindigen. Naarmate de middeleeuwen vorderden, nam de militaire rol van de ridderorden geleidelijk af. Het lid zijn van een ridderorde werd meer een garantie voor een verfijnd en aan de stand aangepast leven. MICHEL VAN DER EYCKEN is doctor in de geschiedenis en voormalig archivaris van het Rijksarchief in België.