In haar proefschrift onderzoekt Els Strategier de muziekesthetische ideeën van drie Nederlandse schrijvers uit de achttiende eeuw: Jacob Wilhelm Lustig, Hieronymus van Alphen en Jan Robbers. In die tijd begon men muziek en poëzie te zien als een onlosmakelijk geheel, en ontwikkelde de muziekesthetica zich tot een op zichzelf staande wetenschap. In het relatief sobere muzikale landschap van achttiende-eeuws Nederland, vooral in vergelijking met andere Europese culturen, waren deze schrijvers voorlopers op dit gebied. Uit het boek blijkt dat vooral Jacob Wilhelm Lustig een belangrijke rol heeft gespeeld in het ontstaan van muziekhistorisch onderzoek in Nederland. Achterin het boek is een CD toegevoegd met daarop een sonate van Lustig.