Volgens Nietzsche is de mens “het nog niet vastgestelde dier”, en als zodanig hebben we het vaak lastig met onszelf. We staan vaak met een gevoel van wanhoop en onzekerheid tegenover de wereld: we weten het niet. Wat moeten we doen? Waar kunnen we op hopen? We zijn op zoek naar betekenis, maar die blijkt moeilijk te scheiden van onzin. Toch blijven we zoeken; wat drijft ons? Mensen zijn wezens vol verlangen. Er zijn talloze verlangens die ons gedrag sturen: de hunkering naar erkenning, macht, liefde, en een eigen manier van leven. Menselijk verlangen lijkt geen grenzen te kennen, maar wat houdt dit verlangen precies in? In dit boek wordt verlangen beschreven als de poging om de kloof tussen werkelijkheid en ideaal te dichten. Dit streven brengt de nodige spanning met zich mee en maakt ons daarmee kwetsbaar, zoals de auteurs filosofisch belichten. Vervolgens wordt met behulp van de psychopathologie verduidelijkt hoe dit kwetsbare verlangen daadwerkelijk gekwetst kan worden. Wat kunnen filosofie en psychopathologie ons leren over een betekenisvolle benadering van verlangen? Passie hoeft niet in pathologie te veranderen, en een gepassioneerde persoonlijkheid heeft minder kans om in een pathologische toestand te vervallen als de dynamiek van verlangen goed tot zijn recht komt. Maar hoe bereiken we dit?Over de auteursDésirée Verweij was enige jaren docent filosofie en ethiek aan de Academie voor Sociale Studies van Avans Hogeschool in Breda. Sinds haar proefschrift in 1993 speelt het thema verlangen een belangrijke rol in haar onderwijs en onderzoek. Momenteel is zij hoogleraar filosofie en ethiek aan de Faculteit Militaire Wetenschappen van de Nederlandse Defensie Academie.Frans Jespers is docent filosofie en ethiek aan dezelfde academie. In zijn werk bevordert hij een dialoog tussen filosofie en psychopathologie, met verlangen als centraal thema.