Dit prachtig geïllustreerde boek plaatst de geschiedenis van de Willem Arntsz Stichting in de context van veranderingen binnen de psychiatrie en de maatschappelijke opvattingen over de zorg voor geestelijk zieken. Na een beknopte inleiding over de vooroorlogse ideeën en ontwikkelingen binnen de Stichting, richt het boek zich op de periode na 1945, een gebied dat nog nauwelijks is verkend in de psychiatrische geschiedschrijving. Er wordt speciale aandacht besteed aan de Dr. Henri van der Hoeven Kliniek, opgericht in 1955 door psychiater-jurist Pieter Baan. Deze kliniek speelde een pioniersrol in de ontwikkeling van de forensische psychiatrie door te pleiten voor de behandeling van geestelijk gestoorde criminelen die verminderd toerekeningsvatbaar waren, in plaats van hen te straffen. Het boek schildert een levendig beeld van de behandeling van ter beschikking gestelden, de ontwikkelingen daarin en de veranderende maatschappelijke opvattingen over de terbeschikkingstelling. In de jaren zestig ontstond een nieuwe vorm van zorg met de oprichting van Dennendal, een speciale afdeling voor zwakzinnigen. De geschiedenis van Dennendal wordt vaak geassocieerd met de conflicten uit de eerste helft van de jaren zeventig, die worden besproken in de context van de democratiseringsbeweging en tegencultuur van de jaren zestig. Het boek onderzoekt in hoeverre de destijds omstreden opvattingen over de zorg en behandeling van zwakzinnigen later zijn blijven bestaan. Met een voorwoord van prof. dr. R. Schnabel, hoogleraar geestelijke gezondheidszorg.