In zijn boek onderzoekt Edy de Munck de evolutie van menselijk bewustzijn en denken over de afgelopen 12.000 jaar. De eerste significante veranderingen begonnen met de opkomst van de landbouw, zo’n 8.500 jaar voor Christus, tijdens de agrarische revolutie. Archeologische ontdekkingen, zoals die bij Gobekli Tepe, illustreren deze transitie. In plaats van geleid te worden door natuurgeesten via sjamanen, ontwikkelt de mens zich tot een zelfstandig denkend wezen dat verantwoordelijk kan worden gehouden voor zijn eigen handelen. De tweede grote verandering komt met de komst van Christus aan het begin van onze jaartelling. Zijn invloed brengt een radicale transformatie in de mentaliteit van zijn volgelingen, waardoor ze zichzelf als individuele entiteiten beginnen te zien, in plaats van enkel als deel van een groep of stam. Deze nieuwe kijk op het leven en de wereld leidde uiteindelijk tot de Verlichting in de zeventiende en achttiende eeuw, die op haar beurt de industriële revolutie in gang zette. De belangrijkste uitvindingen die ons huidige leven vormgeven, stammen uit deze periode. Het grote vraagstuk van onze tijd is hoe we omgaan met deze uitvindingen en hoe we onze samenleving moeten herstructureren. Het lokaal georiënteerde groepsdenken, gericht op eigenbelang, moet plaatsmaken voor een mondiale visie en algemene belangen.