Op zondagochtend 17 maart 2002 ontving de brandweer in het Noord-Brabantse plaatsje Klundert een melding van een brand in een van de rijtjeshuizen aan de Eikenlaan. Bij binnenkomst ontdekten de brandweerlieden dat het huis volledig overhoop was gehaald. In een slaapkamer op de bovenverdieping troffen ze de lichamen aan van de 23-jarige bewoonster Ona Sileikaite en haar tweejarige dochtertje Adina. Uit de autopsie bleek dat Ona en Adina al om het leven waren gebracht voordat de brand was ontstaan.

Op 27 maart meldde buurman Hans van Amerongen zich bij de politie. Hij verklaarde dat hij in de vroege ochtend van 17 maart in Ona’s woning was geweest om spullen te stelen, maar dat hij haar toen niet had gezien. Deze verklaring maakte Hans verdacht en zorgde ervoor dat het onderzoek zich steeds meer op hem richtte. Er kwamen meer aanwijzingen die naar hem verwezen, waaronder het feit dat zijn DNA onder Ona’s nagels werd gevonden. Hans werd in hoger beroep veroordeeld tot een gevangenisstraf van zestien jaar en acht maanden. Dit boek onderzoekt of de veroordeling van Hans terecht was.