Gedurende vele eeuwen vormden Duitse immigranten de grootste groep buitenlanders in Nederland. In de tweede helft van de negentiende eeuw werden deze Duitse nieuwkomers door Nederlanders vaak aangeduid als stinkende moffen, narrige Pruisen en hongerige Westfaalse indringers. Er was een roep om de immigratie te beperken, zodat Nederland geen toevluchtsoord zou worden voor onruststokers of een opvangplek voor de armen uit de hele wereld. Duitse immigranten bleven de grootste groep vreemdelingen in Nederland tot de komst van gastarbeiders in de twintigste eeuw. Ze hebben een blijvende invloed gehad op de Nederlandse maatschappij door het introduceren van bovengistend bier, de kerstboom, turnen en winkelen als tijdverdrijf. Opmerkelijk genoeg is er relatief weinig bekend over deze omvangrijke groep. De geschiedenis van Duitse immigranten biedt een kans om te ontdekken wat de continuïteit van groepsvorming onder immigranten beïnvloedde. Dit thema raakt aan actuele kwesties zoals groepsvorming, etniciteit en integratie. Het boek beschrijft het leven van Duitse immigranten die in de tweede helft van de negentiende eeuw in Utrecht woonden. Het onderzoekt waar ze vandaan kwamen, met wie ze trouwden, welke beroepen ze uitoefenden en vooral hoe ze hun vrije tijd doorbrachten.