Verlaten huizen, lege winkelruimtes, vervallen fabrieksgebouwen en ongebruikte bedrijventerreinen: dit zijn beelden van een drastisch dalende bevolking die we kennen uit het buitenland. Soms worden deze beelden ook op Nederland geprojecteerd. Vanaf 2035 wordt in ons land een nationale daling van het bevolkingsaantal verwacht, en in sommige gebieden is de afname al begonnen. Maar is het wel terecht om zo pessimistisch te zijn? Hoe groot is de verwachte krimp eigenlijk? En hoe verhoudt deze zich tot de situatie in het buitenland? Is bevolkingskrimp wel echt een nieuw verschijnsel? Wat zijn de ruimtelijke consequenties hiervan? Vooral de woningmarkt wordt beïnvloed door demografische veranderingen, waaronder krimp. Maar is het niet eerder het nog steeds groeiende aantal huishoudens dan het aantal personen dat de woningvraag bepaalt? Met dit soort analyses laat het RPB zien dat het in het debat over demografische krimp zinloos is om je alleen op bevolkingsaantallen te fixeren.