Op het speelplein, bij de allerkleinsten, of binnen een IKC, ontmoeten kinderopvang en primair onderwijs elkaar. Deze ontmoeting verloopt vaak wat gespannen: beide sectoren hebben vanuit hun cultuur-historische achtergrond, wetenschappelijke onderzoeken en theoretische tradities een eigen visie op wat spelen en leren voor jonge kinderen inhoudt. Toch is er ook een gemeenschappelijk doel: een wereldwijde professionalisering van de opvoeding en het onderwijs aan jonge kinderen, wat een veelbelovend vooruitzicht biedt. “Peuteren en Kleuteren” verkent deze toenemende professionalisering en onderzoekt tevens de verschillen in achtergrond tussen kinderopvang en onderwijs. Het boek biedt een diepgaande neurowetenschappelijke benadering van de unieke manier waarop jonge kinderen leren. Want een jong kind leert anders dan een nog jonger kind en op een andere manier dan een ouder kind. Of we het nu spelen of leren noemen, jonge kinderen zijn zelfstandige en krachtige lerenden! Belangrijke thema’s zijn onder andere neurowetenschap, breinontwikkeling, zelfbewustzijn, zintuiglijke waarneming, patroonherkenning, autonoom leren, cognitief leren, intelligentie, spelen, redeneren, executieve functies, taal en rekenen. “Peuteren en Kleuteren” is een uniek, praktijkgericht en toegankelijk theorieboek voor (toekomstige) professionals in de kinderopvang. Het bevat een overzichtelijk model waarin de samenhang tussen ontwikkelingsgebieden en hersenfuncties bij kinderen van 2,5 tot 6 jaar wordt getoond, aangevuld met uitgebreide wetenschappelijke en theoretische referenties volgens de APA-stijl.