De meubelmakers waren een van de eerste groepen arbeiders die zich verenigden in vakbonden, gedreven door de wens om hun situatie te verbeteren en weerstand te bieden tegen de afkalving van hun vak. Ze beschouwden zichzelf als kunstbroeders. Met de opkomst van moderne productiemethoden is de rol van de meubelmaker, of deze nu in een werkplaats, fabriek of andere werkomgeving actief is, sterk veranderd en meer industrieel geworden. Dit boek belicht de geschiedenis van de landelijke Meubelmakersbond, die bestond van 1871 tot 1971. Nadat ze fuseerden met de Bouwarbeidersbond, verdween het woord ‘meubel’ uit de naam van de nieuwe vakorganisatie. Voor sommige thema’s maken we een verbinding naar het heden. Wat opvalt, is de vanzelfsprekendheid en toewijding waarmee generaties arbeiders hebben gestreden voor inspraak, betere arbeidsvoorwaarden, eerlijke behandeling en respectvolle benadering binnen hun bedrijf, evenals voor rechtszekerheid en sociale en politieke grondrechten. De sectoren meubel en hout zijn geëvolueerd van een staat van chaos en harde concurrentie naar een situatie van orde, samenwerking, dialoog en arbeidsvrede.