De auteur stelt zich de vraag waarom de Westerse cultuur, ondanks positieve vooruitgangen zoals de toenemende welvaart en technologische vooruitgang, ook geconfronteerd wordt met ernstige negatieve aspecten zoals milieuschade en een stijgend gevoel van onveiligheid. Dit gaat gepaard met een schijnbaar onvermogen om deze negatieve trends effectief aan te pakken. Bij het onderzoeken van culturele ontwikkelingen komt hij tot de conclusie dat de fundamentele oorzaak ligt in de verschuiving van een eeuwenlang bestaand evenwicht tussen materiële en immateriële elementen. Deze balans is, grotendeels door menselijk ingrijpen, verstoord, wat heeft geleid tot de dominantie van bepaalde elementen en een groeiende disbalans. Dit heeft ingrijpende gevolgen.