De introductie van de ‘wietpas’, de protesten van coffeeshophouders en de uitspraak van de burgemeester van Maastricht dat het (tijdelijk) sluiten van coffeeshops de lokale gemeenschap ontwricht, hebben het gedoogbeleid in het middelpunt van de aandacht geplaatst. Dit biedt een goede aanleiding om het beleid kritisch te evalueren. Hoe kunnen burgemeesters coffeeshops in hun gemeenten toestaan, terwijl justitie de aanvoer van softdrugs verbiedt en vervolgt? Op onverbiddelijke wijze onthullen Gerard Spong, Sidney Smeets en Tim Vis de hypocrisie van de overheid in de mislukte strafzaak tegen de Almeerse coffeeshop Koffie & Dromen. Bevordert de overheid niet crimineel gedrag? Onderhoudt ze niet al jarenlang een systeem van witwassen? En profiteert ze niet jaarlijks van miljoenen belastinginkomsten door de Opiumwet te omzeilen? De auteurs betogen met passie dat de vervolging van coffeeshophouders hypocriet is zolang de overheid geen duidelijkheid biedt over het achterdeurbeleid. Daarom is deze vervolging, terecht, gedoemd te mislukken.